سخنان زیبای کوزه دار از خیام  

 حکیم خیام نیشابوری می فرمایند:                                                                                 

    در گارگه کوزه گری رفتم دوش            دیدم دوهزار کوزه گویا و خموش

            ناگه یکی کوزه برآورد خروش         کو کوزه گر و کوزه خر و کوزه فروش                            

*******

    از کوزه گری کوزه خریدم باری      آن کوزه سخن گفت ز هر اسراری

      شاهی بودم که جام زرینم بود        اکنون شده ام کوزه ی هر خماری  

********

     در کارگه کوزه گری کردم رای       در پایه چرخ دیدم استاد به پای

      می کرد سبو کوزه را دسته و سر    از کله ی پادشاه و از دست گدای

********

       این کوزه چو من عاشق زاری بوده ست     در بند سر زلف نگاری بوده ست

             این دسته که بر گردن او می بینی     دستی ست که بر گردن یاری بوده ست

بی تو مهتاب شبی باز...

  فریدون مشیری یکی از پر آوازه ترین شاعران بزرگ معاصر هستند. شعر بی تو مهتاب شبی بین همه ی مردم کولاک کرده و همگان از خواندن این شعر لذت می برند. شما نیز از خواندن آن لذت می برید:

 

 بی تو، مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم

 همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

 شوق دیدار تو لبریز شد از جان وجودم

 شدم آن عاشق دیوانه و سرمست که بودم

 در نهانخانه جانم گل یاد تو درخشید

 باغ صد خاطره خندید

 عطر صد خاطره پیچید

 یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم

 پر گشودیم و در آن خلوت دل خواسته گشتیم

 ساعتی بر لب آن جوی نشستیم

 تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت

 من همه محو تماشای نگاهت

 آسمان صاف و شب آرام

 بخت خندان و زمان رام

 خوشه ماه فرو ریخته در آب

 شاخه‌ها دست بر آورده به مهتاب

 شب و صحرا و گل و سنگ

 همه دل داده به آواز شباهنگ

  یادم آید، تو به من گفتی:

 از این عشق حذر کن

  لحظه ای چند بر این آب نظر کن

  آب، آیینه عشق گذران است

 تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است

 باش فردا، که دلت با دگران است

 تا فراموش کنی، چندی از این شهر سفر کن!

 با تو گفتم:

 حذر از عشق ندانم

 سفر از پیش تو هرگز نتوانم، نتوانم

 روز اول که دل من به تمنای تو پر زد

 چون کبوتر لب بام تو نشستم

 تو به من سنگ زدی، من نرمیدم، نه گسستم

 باز گفتم: که تو صیادی و من آهوی دشتم

 تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم

 حذر از عشق ندانم، نتوانم

 اشکی از شاخه فرو ریخت

 مرغ شب ناله تلخی زد و بگریخت

 اشک در چشم تو لرزید

 ماه بر عشق تو خندید

 یادم آید که دگر از تو جوابی نشنیدم

 پای در دامن اندوه کشیدم

 نه گسستم، نه رمیدم

 رفت در ظلمت شب، آن شب و شبهای دگر هم

 نه گرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم

 نه کنی دیگر از آن کوچه گذر هم

 بی تو، اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم  

راز

    سلام دوست من ! 

     امروز می خوام حقیقت بزرگی را برایت آشکار کنم. اگر می خواهی به راز پنهان وجود من پی ببری اینجا کلیک کن. یادت باشه! این راز رو برای وجود خودت هم انتخاب کنی!!!!!!!     

 

اولین افسانه ی جهان

بچه که بودم فکر می کردم رسالت فقط برای پیامبران است و بس. الان فهمیدم من هم خودم یک رسالتی دارم! همه ی ما یک رسالتی داریم. متوجه اید؟ همه ی ما !!!!!                                                                                                    

یک روز بیایید و افکاری را که هر روز از پل ذهن شما عبور می کند به چالش بکشید. بعضی از افکار شما نشانه ی غم و افسردگی شدید روزانه، بعضی نشانه ی شادی و بعضی دیگر رویاهای شیرین زندگی شما هستند. اما این جا یک سوال پیش می آید. تاکنون به این موضوع فکر کرده اید که ما انسان ها با چه هدفی  آفریده شده ایم؟ به چه علت خدا ما انسان ها را آفریده است و به چه علت انسان ها اشرف مخلوقات هستند؟ آیا چهارپایان یا نباتات مانند انسان ها تامل می کنند؟ به راستی چه چیزی ما را ناب می کند؟                                                                                             

سنایی در یکی از شعر های خود گفته:

از کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود؟    به کجا می روم آخر ننمایی وطنم

منصب اشرف مخلوقات در میان میلیاردها مخلوق به ما داده شده است. بله درست است! ما برای انجام رسالتی در این جهان آفریده شده ایم. ما از جهان بزرگ تر، شکوفا تر و ژرف تر به این جهان کوچک و خاکی آمده ایم تا رسالت خود را انجام دهیم و باز به دنیای حقیقی خود بازگردیم.                

مولانا در اشعار خود چنین گفته:

ما به فلک بوده ایم، یار ملک بوده ایم      باز همان جا رویم، جمله که آن شهر ماست

خود ز فلک برتریم وز ملک افزون تریم     زین دو چرا نگذریم منزل ما کبریاست    

  *****

 هر کسی کاو دور ماند از اصل خویش            باز جوید روزگار وصل خویش    

     *****  

  ما ز بالاییم و بالا می رویم                 ما ز دریاییم و دریا می رویم

جهان ما بسیار ژرف و شکوفا است و قدرت روح ما بسی ناتوصیف و لایتناهی و فرومانروای ما خالقی دور از وصف! خالق به ما عشق می ورزد. همانطور که ما به او عشق می ورزیم.                                              

حال با تمام این وجود، ما برای مدت کوتاهی شاید 100 سال و شاید 150 سال به جهانی خاکی فرستاده شده ایم تا رسالتی که فرمانروای ناتوصیف به ما داده است را اجرا کنیم. به این منظور ما در قالب نطفه ی بسته ای در رحمی مقدس با آفرینشی کامل و روحی که بخشی از وجود پروردگار است، سر از این جهان مادی درآوردیم. حال این ماموریت چیست؟                     

ماموریت اصلی ما در این دنیای خاکی انجام هدف می باشد

هدف دیگر چیست؟

خدای بزرگ ما را به اینجا فرستاد تا هر کدام هدفی برای خود انتخاب کنیم و در پایان پیروزمندانه بازگردیم. چه ماموریتی زیباتر از این که رسالت بر عهده ی ما و همان انتخاب ما باشد!!!!!!!  فرمانروا به ما قوه ی عقل و شعور داد و انتخاب هدف را به خود ما سپرد.                           

حال شما نیز یکی از فرمانبردار های خدا هستید و به این جهان خاکی فرستاده شده اید. شما نیز باید ماموریت خود را کامل انجام دهید تا سربلند سوی فرمانده بازگردید. وقت زیادی هم ندارید چون تا پلک بزنید سالیان زندگیتان مانند سرعت نور از مقابل چشمانتان می گذرد.                               

و این داستان را ادامه میدهم تا رسالت خود را به پایان برسانم... 

در دومین افسانه، چگونگی انتخاب هدف را بررسی می کنیم...